Prof. dr hab. inż. Andrzej Neimitz

Profesor Andrzej Neimitz, nauczyciel akademicki o bogatym dorobku naukowym w dyscyplinach: mechanika, budowa i eksploatacja maszyn.

Profesor Andrzej Neimitz tytuł magistra inżyniera uzyskał w 1971 roku na Wydziale Metalurgicznym Akademii Górniczo-Hutniczej ze specjalnością przeróbka plastyczna metali. Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w roku 1976 nadany uchwałą Rady Wydziału Mechanicznego Politechniki Świętokrzyskiej. W 1986 roku Rada Naukowa IPPT PAN nadała Profesorowi stopień doktora habilitowanego.

W roku 1995 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Karierę zawodową rozpoczął jako konstruktor na tłoczni Kieleckich Zakładów Wyrobów Metalowych Polmo SHL.; od 1972 roku pracuje w Politechnice Świętokrzyskiej. Pełnił funkcję Dziekana Wydziału Mechanicznego (1987-1990), Rektora (1990-1996), kierownika Katedry Podstaw Konstrukcji Maszyn (od 1987); od 1996r. jest członkiem Rady Programowej Centrum Laserowych Technologii Metali.

Działalność naukowa Profesora Andrzeja Neimitza  koncentruje się wokół problematyki mechaniki ciała stałego ze szczególnym naciskiem położonym na mechanikę pękania. Profesor skupił wokół siebie pierwszą w kraju grupę pracowników naukowych zajmujących się mechaniką pękania. Wcześniej, w krajowych ośrodkach naukowych, pojawiały się jedynie pojedyncze prace z tego zakresu. Jako przewodniczący Polskiej Grupy Mechaniki Pękania i 12-krotny przewodniczący komitetów naukowych i organizacyjnych Krajowych Konferencji Mechaniki Pękania połączył dwie grupy badaczy – tych, którzy zajmowali się zmęczeniem materiałów i konstrukcji z tymi, którzy badali procesy pękania przy obecności pęknięć.

Do najważniejszych osiągnięć Profesora należą: cykl prac nad szybkim wzrostem pęknięć w materiałach sprężysto plastycznych, przy wykorzystaniu Modelu Dugdale’a, prace dotyczące procesów pękania w warunkach pełzania, cykl prac na temat procesów pękania w obecności wodoru, prace nad uogólnieniem modelu Dugdale’a na dowolne grubości próbek i dla materiałów ze wzmocnieniem, prace nad określaniem wpływu więzów geometrycznych na odporność na pękania elementów konstrukcyjnych, prace dotyczące mechanizmów i kryteriów pękania ciągliwego
i łupliwego. Od kilku lat Zespół Profesora pracuje nad zastosowaniem mechaniki pękania do zagadnień inżynierskich.

Profesor zdobywał doświadczenie w wiodących zagranicznych ośrodkach badawczych:  Northwestern University, Evanston, Ill.,USA. Advisor: Prof. J. D. Achenbach – stypendium IREX (1979-1980); Michigan Technological University, Houghton, USA – visiting associate professor (1984-1985); EMPA, Dübendorf, Szwajcaria – international visiting research fellow (1991); Imperial College, London – stypendium TEMPUS (1995); Rautaruukki Oyj Finlandia – Visiting Research Professor (2011).

Działalność dydaktyczna Profesora w kraju koncentruje się wokół mechaniki ciała stałego – teorii sprężystości, plastyczności, mechaniki doświadczalnej, mechaniki pękania, wcześniej mechaniki ogólnej i zagadnień konstrukcyjnych oraz technologicznych w przeróbce plastycznej. W USA prowadził wykłady
z wytrzymałości materiałów i teorii sprężystości; w Finlandii kurs z mechaniki pękania i zmęczenia materiałów oraz kurs z mechaniki oękania dla doktorantów z różnych ośrodków, a także seminaria i wykłady we Włoszech, Portugalii, Chinach, Japonii, Szwajcarii, Ukrainie.

Profesor Andrzej Neimitz wypromował 6 doktorów nauk technicznych.
Był  recenzentem 6 rozpraw doktorskich, 19 rozpraw i dorobku w przewodach habilitacyjnych; opiniodawcą 10 wniosków o tytuł naukowy profesora, 2 recenzji
w postępowaniu o nadanie tytułu doktora honoris causa i promotorem 1 doktoratu honoris causa. Jest autorem bądź współautorem około 180 recenzowanych publikacji oraz 5 książek naukowych.

Profesor Andrzej Neimitz, osoba znana i szanowana, ciesząca się niekwestionowanym autorytetem naukowym w kraju i za granicą, był i jest członkiem wielu organizacjach naukowych min.: Komitetu Mechaniki Polskiej Akademii Nauk (1987-2014); Międzysekcyjnego Zespołu Zmęczenia i Mechaniki Pękania Komitetu Budowy Maszyn PAN; założycielem i przewodniczącym Polskiej Grupy Mechaniki Pękania (1990 -2016); Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, przewodniczącym oddziału kieleckiego (1990-1993); członkiem Council ICF (Internatinal Congress of Fracture) (od 1993); European Structural Integrity Society (ESIS) – gdzie był członkiem Council od1987; członkiem Nomination Committee (1989-1992); Board of Advisors (1993-2002) oraz V-ce Prezydentem  (2006-2010);

Profesor Andrzej Neimitz  jest członkiem komitetów redakcyjnych czasopism: “Journal of Materials Science and Technology of Bulgarian Academy of Sciences”;  “Physicochemical Mechanics of Materials – Journal of Ukrainian Academy of Sciences”;  “The Archives of Mechanical Engineering – Journal of Polish Academy of Sciences”; “International Journal of Pressure Vessels and Piping”. Był członkiem komitetu redakcyjnego “Engineering Transaction – Journal of Polish Academy of Sciences”, 1990-2003 oraz miesięcznika „Przegląd Mechaniczny”(do 2008).

Profesor Andrzej Neimitz działa na rzecz regionu świętokrzyskiego. Był członkiem Rady Nadzorczej Starachowickiej Strefy Specjalnej (1998-2005), przewodniczącym Rady Naukowo-Ekonomicznej przy Wojewodzie Świętokrzyskim (1994-1997), członkiem Regionalnego Komitetu Sterującego ds. Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego (2007-2013). Od 1997 r. jest dyrektorem Zarządu Fundacji im. Stanisława Staszica.

Za swą działalność został odznaczony m.in. Złotym Krzyżem Zasługi (1989), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2002); Medalem Komisji Edukacji Narodowej (2003) nagrodzony: Award of Merit przez European Structural Integrity Society (2016), Award of Appreciacion przez American Society for Testing and Materials (2010), Honorary Membership ESIS (2016), dyplomem Top Reviewer  przez Elsevier (2011); odznaczony Medalem im. prof. Stanisława Kocańdy (2010), Medalem Politechniki Świętokrzyskiej (2010) oraz odznaką za Zasługi dla Kielecczyzny (1988). 

Profesor Andrzej Neimitz, uznany w świecie pracownik nauki i ceniony nauczyciel akademicki, należy do grona osób, których osiągnięcia mają znaczący wpływ na rozwój polskiej nauki.