Nowe regulacje prawne, związane z wprowadzeniem Krajowych Ram Kwalifikacji i opisu programów studiów w oparciu o efekty kształcenia, wywołały istotne zmiany w podejściu do jakości kształcenia przez uczelnie i przez instytucje akredytujące:

  • położenie nacisku na wewnętrzny system zapewniania jakości kształcenia
  • wzrost znaczenia oceny efektów kształcenia
  • wprowadzenie dwóch form oceny jakości kształcenia (ocena programowa i ocena instytucjonalna)

Jednostka organizacyjna uczelni może prowadzić studia, jeżeli wdrożyła wewnętrzny system zapewniania jakości kształcenia, uwzględniający działania na rzecz doskonalenia programu kształcenia na prowadzonym kierunku studiów (Rozporządzenie Ministra NiSW z 5 października 2011r. w sprawie warunków prowadzenia studiów §9.1, p.9).

To samo rozporządzenie precyzuje warunki jakie musi spełniać program kształcenia: opis zakładanych efektów kształcenia powinien: uwzględniać efekty kształcenia dla obszaru lub obszarów kształcenia (nauk technicznych, nauk społecznych), z których wyodrębniony został kierunek studiów, być zgodny z potrzebami rynku pracy oraz uwzględniać wyniki monitorowania kariery zawodowej absolwentów. Warunkiem ukończenia studiów jest osiągnięcie wszystkich efektów kształcenia założonych w programie studiów.

Nową formą oceny jest ocena instytucjonalna. Dotyczy ona wszystkich kierunków studiów prowadzonych w jednostce (na wydziale), obejmuje wszystkie poziomy i profile kształcenia. Ocena instytucjonalna obejmuje:

  • ocenę strategii rozwoju jednostki i jej związku ze strategią rozwoju uczelni
  • ocenę konstrukcji i funkcjonowania wewnętrznego systemu zapewniania jakości kształcenia
  • ocenę jakości kształcenia na studiach podyplomowych i doktoranckich
  • ocenę współpracy z otoczeniem społeczno-gospodarczym

Pozytywna ocena instytucjonalna oznacza, że jednostka organizacyjna Uczelni wdrożyła wewnętrzny system zapewniania jakości kształcenia, skutecznie działający i gwarantujący wysoką jakość kształcenia na wszystkich kierunkach i poziomach kształcenia. System taki jest zbiorem narzędzi i procedur służących ciągłemu monitorowaniu i doskonaleniu jakości kształcenia, działającym niezależnie od okoliczności.

System Zapewniania Jakości Kształcenia został wprowadzony w Politechnice Świętokrzyskiej już w 2004 roku (Uchwała Senatu Politechniki Świętokrzyskiej 69/2004), jako jeden z pierwszych w polskich uczelniach.

Obecnie obowiązujący System Zapewniania Jakości Kształcenia w Politechnice Świętokrzyskiej (Uchwała Senatu Politechniki Świętokrzyskiej Nr 84/13 z dnia 23 października 2013 roku) uwzględnia regulacje prawne związane z wprowadzeniem Krajowych Ram Kwalifikacji, opisem programów studiów w oparciu o efekty kształcenia i metodami ich walidacji, koniecznością współpracy z potencjalnymi pracodawcami oraz zapewnianiem większych możliwości zatrudnienia naszych absolwentów. Realizacja opisanych w nim procedur pozwala zapewnić wysoką jakość kształcenia oraz umożliwia ocenę działania systemu i jego doskonalenie.

Skład Uczelnianego Zespołu ds. Systemu Zapewnienia Jakości Kształcenia:

1) dr inż. Edyta Spychał – Pełnomocnik Rektora ds. Jakości Kształcenia –
Przewodnicząca Zespołu,
2) dr hab. inż. Jarosław Gałkiewicz – przedstawiciel WMiBM,
3) dr hab. inż. Bożena Kaczmarska – przedstawiciel WZiMK,
4) dr inż. Justyna Kęczkowska – przedstawiciel WEAiI,
5) dr inż. Wioletta Raczkiewicz – przedstawiciel WBiA,
6) dr inż. Agata Zwierzchowska – przedstawiciel WIŚGiE,
7) mgr inż. Damian Bańkowski – przedstawiciel doktorantów,
8) Monika Śliwka – przedstawiciel studentów

Wydziałowe Komisje ds. Jakości Kształcenia:

Wydział Budownictwa i Architektury
Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Informatyki
Wydział Inżynierii Środowiska, Geomatyki i Energetyki
Wydział Mechatroniki i Budowy Maszyn
Wydział Zarządzania i Modelowania Komputerowego