Projekt finansowany przez Narodowe Centrum Nauki

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn w Katedrze Podstaw Konstrukcji Maszyn realizowany jest projekt OPUS: „Badanie kruchych i ciągliwych mechanizmów zniszczenia w stopach metali” Kierownikiem projektu jest prof. dr hab. inż. Andrzej Neimitz. Projekt jest finansowany przez Narodowe Centrum Nauki zgodnie z umową UMO-2014/15/B/ST8/00205. Lata realizacji 2015-2018. W projekcie autorzy zamierzają badać mechanizmy zniszczenia kruchego (łupliwego) oraz zniszczenia ciągliwego poprzez mechanizm ewolucji pustek. Analiza mechanizmów zniszczenia ma posłużyć do budowy lokalnych i globalnych kryteriów zniszczenia bądź, co najmniej, uwiarygodnienia wprowadzonego wcześniej przez autorów kryterium pękania kruchego. Większość istniejących kryteriów zniszczenia oparta jest o parametry fenomenologiczne wynikające z analiz opartych o narzędzia mechaniki ciał odkształcalnych. W przypadku pękania przy obecności szczelin wszystkie istniejące kryteria pękania prowadzą zwykle do bardzo konserwatywnych rezultatów z tej racji, że parametry charakteryzujące odporność na pękanie silnie zależą od kształtu i rozmiarów próbek czy też elementów konstrukcyjnych. Gdy element konstrukcyjny nie odpowiada wymiarowo i sposobem obciążenia odpowiednim normom to jego odporność na pękanie może być nawet dwu czy trzykrotnie większa, niż ta zmierzona wg norm. Kryteria pękania prowadzą zatem do bezpiecznych rezultatów, ale nie prowadzą do ekonomicznie uzasadnionych kosztów. Panuje dość powszechne przekonanie, że dopiero analiza procesów pękania na poziomie mikroskali może doprowadzić do kryteriów pękania, w których występujące parametry będzie można uznać za stałe materiałowe.


Projekt finansowany przez Narodowe Centrum Nauki

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn w Katedrze Technologii Mechanicznej i Metrologii realizowany jest projekt OPUS: „Teoretyczno-eksperymentalne problemy zintegrowanych przestrzennych pomiarów powierzchni przedmiotów” finansowany przez Narodowe Centrum Nauki zgodnie z umową UMO-2015/19/B/ST8/02643. Lata realizacji 2016-2019. Kierownikiem projektu jest prof. dr hab. inż. Stanisław Adamczak. Pomiary odchyłek kształtu części maszyn mogą odbywać się za pomocą różnych strategii, różniących się liczbą oraz rozłożeniem punktów pomiarowych na badanej powierzchni. Niewielka liczba punktów pomiarowych czy przekrojów mierzonych daje ograniczoną wiedzę o badanej powierzchni. Z kolei zastosowanie gęstszej siatki punktów wiąże się ze znacznym wydłużeniem czasu pomiaru, co jest niepożądane biorąc pod uwagę wymogi współczesnych procesów wytwarzania części maszyn. Z tego powodu głównym celem proponowanego projektu będzie opracowanie nowej, adaptacyjnej strategii pomiarowej.  Adaptacyjna strategia pomiaru składa się z dwóch etapów: pomiaru wstępnego oraz pomiarów dodatkowych. Pomiar wstępny polega na tym, że maszyna wstępnie skanuje badaną powierzchnię po określonej trajektorii. W projekcie proponuje się zastosowanie trzech strategii wstępnego skanowania: skanowania po linii śrubowej, w przekrojach poprzecznych oraz w przekrojach wzdłużnych. Załóżmy, że wykonujemy wstępne skanowanie powierzchni po linii śrubowej. Jeśli pomiar wstępny wykaże, że w określonym obszarze występuje znaczna zmiana sygnału pomiarowego, to wykonujemy dodatkowe pomiary np. w przekroju poprzecznym i wzdłużnym przechodzącym przez dany obszar. Zastosowanie nowej strategii umożliwi dokładne zbadanie lokalnych nierówności występujących na powierzchni współpracujących części maszyn przy jednoczesnym skróceniu czasu pomiaru.

Proponowana strategia adaptacyjna jest nowatorska, nie jest znana ani opisana jak dotąd w literaturze światowej. Również wiodące koncerny produkujące nowoczesny sprzęt pomiarowy nie oferują podobnej opcji w oprogramowaniach maszyn pomiarowych.


Projekt finansowany przez Narodowe Centrum Nauki

Na Wydziale Zarządzania i Modelowania Komputerowego w Katedrze Ekonomii realizowany jest projekt realizowany jest projekt SONATA: „Sekwencyjne metody Monte Carlo – modyfikacje i zastosowanie do procesów stochastycznych” finansowany przez Narodowe Centrum Nauki w ramach umowy UMO-2013/11/D/HS4/04014. Lata realizacji 2014-2018. Kierownikiem projektu jest dr. Katarzyna Brzozowska-Rup.

Celem prowadzonych badań jest rozwijanie metod estymacji wykorzystujących sekwencyjne metody Monte Carlo (SMC). Zasadniczo prowadzone są badania dotyczące dwóch aspektów, a mianowicie sposobów usprawniania istniejących procedur SMC pod kątem zwiększania efektywności oraz redukcji czasu ich działania – między innymi w oparciu o implementację równoległą. Druga grupa rozważanych problemów związana jest z opracowaniem metod estymacji modeli dynamicznych opisywanych za pomocą stochastycznych równań różniczkowych, w szczególności modeli dyfuzji, wykorzystujących techniki SMC.     Planowane badania będą kontynuacją przedstawionej w pracy doktorskiej autorki projektu analizy statystycznej metod opartych na algorytmie filtru cząsteczkowego.


Projekt finansowany przez Narodowe Centrum Nauki

Na Wydziale Inżynierii Środowiska, Geomatyki i Energetyki realizowany jest projekt SONATA pt: „Badanie wpływu obróbki termicznej komunalnych osadów ściekowych na właściwości fizyczno-chemiczne popiołu”.  Kierownikiem projektu jest dr inż. Jolanta Latosińska.  Projekt sfinansowany został ze środków Narodowego Centrum Nauki na podstawie umowy UMO-2011/03/D/ST8/04984.  Spalanie komunalnych osadów ściekowych będące popularną metodą ich unieszkodliwiania pozwala na redukcję objętości i masy tego ubocznego produktu oczyszczania ścieków. Jednak powoduje powstawanie popiołów, w których dochodzi do koncentracji metali ciężkich. Postępowanie z popiołami z osadów ściekowych szczególnie determinowane jest zawartością metali ciężkich w odpadzie. W sytuacji przekroczenia dopuszczalnych limitów metali ciężkich popioły z osadów ściekowych zaliczane są do odpadów niebezpiecznych. Tym samym unieszkodliwianie popiołów z osadów ściekowych ogranicza się głównie do deponowania na składowiskach. Wychodząc naprzeciw tym zagadnieniom, w projekcie prowadzono badania w dwóch wątkach: pierwszy to wpływ temperatury i czasu obróbki termicznej osadów ściekowych na mobilność metali ciężkich oraz zdolności sorpcyjne popiołów, drugi  – możliwość wykorzystania popiołów z osadów ściekowych jako surowca do syntezy zeolitów. W ramach pierwszego wątku badawczego określono, że na mobilność metali ciężkich  i zdolności sorpcyjne popiołów z osadów znacząco wpływa temperatura obróbki termicznej,  a nie czas procesu.  Wiedza o wpływie temperatury i czasu obróbki termicznej jest ważna  w sytuacji awarii instalacji spalania osadów ściekowych. W wyniku badania popiołów pochodzących z komunalnych oczyszczalni ścieków o różnej  technologii spalania stwierdzono, że technologia spalania osadów ściekowych nie ma istotnego wpływu na mobilność metali ciężkich z popiołów. Stanowi to ważną informację w przypadku podejmowania decyzji o wyborze technologii spalania (tj. pomiędzy spalaniem w piecu ze złożem fluidalnym a spalaniem w piecu rusztowym) w nowych lub modernizowanych spalarniach komunalnych osadów ściekowych.   Do podjęcia badań w ramach drugiego wątku przesłanką był znacząco zbliżony skład popiołu z osadów ściekowych do popiołów lotnych z węgli. Synteza zeolitów z popiołów lotnych  z węgli często  jest realizowaną metodą hydrotermalną pod ciśnieniem atmosferycznym lub metodą fuzji. Analiza krajowej i światowej  literatury przedmiotu wskazuje, że przykłady syntezy zeolitów z popiołów z komunalnych osadów ściekowych z wykorzystaniem metody hydrotermalnej pod ciśnieniem atmosferycznym nie są liczne. Natomiast brak przykładów syntezy zeolitów z popiołów z osadów ściekowych według metody fuzji. Jednym  z czynników wpływających na efekt syntezy zeolitów jest czas krystalizacji. Przeprowadzone w ramach projektu badania pozwalają na stwierdzenie, że wydłużenie czasu krystalizacji sprzyja powstawaniu form zeolitowych z popiołów z osadów ściekowych. Ponadto lepszą metodą syntezy zeolitów z popiołów z osadów była metoda fuzji w porównaniu z metodą hydrotermalną pod ciśnieniem atmosferycznym. Temperatura obróbki termicznej osadów ściekowych nie była istotnym czynnikiem wpływającym na rodzaj otrzymanego zeolitu. Wyniki badań wykorzystania popiołów z osadów jako surowca do syntezy zeolitów stanowią ważny wkład w rozwój metod postępowania z odpadami zgodny z ideą zrównoważonego rozwoju. Rezultaty przeprowadzonych badań potwierdziły możliwość zastosowania popiołów po procesie zeolityzacji do oczyszczania wód zanieczyszczonych metalami ciężkimi. Tym samym zeolityzacja popiołów z osadów otwiera nowy kierunek wykorzystania tego odpadu. Spowoduje także zmniejszenie ilości popiołów z osadów ściekowych kierowanych na składowiska.     


Temat projektu:  „Wpływ rozwiniętych powierzchni grzejnych na wymianę ciepła przy wrzeniu w przepływie przez mini przestrzenie”

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Mechaniki realizowany jest projekt  nr 2013/09/B/ST8/02825 finansowany ze środków Narodowego Centrum Nauki. Kierownikiem projektu jest dr hab. inż. Magdalena Piasecka, prof. PŚk. Wartość projektu: 627 800,00 zł. Lata realizacji: 2014-2017. Celem projektu jest poszerzenie wiedzy dotyczącej zjawisk charakterystycznych dla rozwoju wrzenia w miniprzestrzeniach o grzejnej powierzchni rozwiniętej. Szczegółowym celem jest rozpoznanie procesu inicjacji i rozwoju wrzenia w przepływie różnych czynników oraz towarzyszących mu lokalnych struktur przepływu dwufazowego w mini przestrzeniach o różnej geometrii i orientacji przestrzennej, posiadających grzejną powierzchnię rozwiniętą. W ramach projektu modernizowane jest stanowisko badawcze (rys.1), którego najważniejszym elementem jest wymienny moduł testowy z miniprzestrzeniami o dwóch zasadniczych geometriach: z minikanałami o przekroju prostokątnym oraz z miniprzestrzenią pierścieniową. W badaniach stosowane są powierzchnie grzejne o różnym stopniu rozwinięcia, ogrzewające płyn przepływający wzdłuż miniprzestrzeni, w celu zbadania wpływu rozwinięcia tych powierzchni na proces wrzenia w przepływie. W układzie akwizycji i przetwarzania danych stosowane są: kamera termowizyjna, kamera do zdjęć szybkich, aparaty cyfrowe, system oświetlenia LED, stacje akwizycji danych pomiarowych oraz komputery z odpowiednimi oprogramowaniami. Pomiar temperatury powierzchni grzejnej jest dokonywany różnymi metodami, w tym przez pomiar kontaktowy (punktowo – termoelementy) oraz bezkontaktowy (termografia ciekłokrystaliczna, termowizja). Celem naukowym projektu jest ponadto zastosowanie metod analityczno-numerycznych opartych na funkcjach Trefftza oraz funkcjach radialnych do rozwiązywania prostych i odwrotnych zagadnień związanych z wrzeniem w przepływie przez mini przestrzenie. Wyniki badań i obliczeń pozwalają poznać możliwości i ograniczenia stosowanych metod obliczeniowych oraz wskazują sposoby ich modyfikacji. W pracy zastosowano również metody numeryczne do obliczeń, przy wykorzystaniu uznanych programów komercyjnych (Adina, Ansys CFX). Przedstawiono propozycję modelu matematycznego opisującego przepływ ciepła w miniprzestrzeniach podczas rozwoju wrzenia, a także własne zależności na prognozowanie intensywności procesu wymiany ciepła. Wyniki badań eksperymentalnych pozwalają ujednolicić i usystematyzować wiedzę na temat wymiany ciepła przy wrzeniu i konwekcji wymuszonej w miniprzestrzeniach dla różnej geometrii i orientacji przestrzennej, w szerokim zakresie zmienności parametrów cieplno-przepływowych i zweryfikować przydatność rozwiniętych powierzchni grzejnych pod kątem uzyskania intensyfikacji wymiany ciepła w konstrukcjach urządzeń z miniprzestrzeniami.

Rys. 1. a) Schemat zmodernizowanego stanowiska badawczego, b) poglądowy widok stanowiska, c-d) schemat modułu testowego: z minikanałami o przekroju prostokątnym (c) i miniprzestrzeni pierścieniowej (d), e-n) widok testowanych powierzchni rozwiniętych: e) wytworzona w procesie piaskowania powierzchni, f) włóknista o strukturze kapilarno-porowatej, zlutowana z powierzchnią, g) porowata wytworzona na bazie proszków Fe, zlutowana z powierzchnią, h, i) wytworzone w procesie elektroerozji, j-n) wytworzone w procesie teksturowania laserowego, w tym: z zastosowaniem techniki wibracyjnej (m, n)


Projekt realizowany w ramach Programu INNOLOT finansowany z NCBiR

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Inżynierii Eksploatacji Inżynierii Eksploatacji i Przemysłowych Systemów Laserowych realizowany jest aktualnie projekt na podstawie umowy nr INNOLOT/1/6/NCBR/2013 współfinansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju  oraz Unii Europejskiej z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka.

Temat projektu „Badania technologii przyrostowych i procesów hybrydyzacji obróbki dla potrzeb rozwoju innowacyjnej produkcji lotniczej”.

Projekt realizowany jest przez: Polskie Zakłady Lotnicze Sp. z o.o. w Mielcu  (lider projektu) wraz z Politechniką Świętokrzyską, Politechniką Wrocławską, Politechnika Lubelską oraz Pabianicką Fabryką Narzędzi Pafana

Projekt zajmuje się prowadzeniem badań w zakresie technologii przyrostowej, ostatnio najbardziej przełomowej spośród technik wytwarzania od czasu pojawienia się obrabiarek sterowanych numerycznie. Badania dotyczą takich aplikacji jak: zastąpienie odkuwek i odlewów, konsolidacja skomplikowanych złożeń wielo-komponentowych za pomocą nowoczesnych metod projektowania oraz rekonstrukcja i naprawa. Zebrane wyniki z badań: właściwości materiałów i parametry analizowanych procesów AM służą do opracowania wytycznych i umożliwią inżynierom pełne wykorzystanie potencjału technologii przyrostowych w przyszłości. Na wytworzone Demonstratory będą się składały różnorodne części reprezentujące lotnicze materiały i specyfikę zastosowanych procesów technologii przyrostowych.

W Politechnice Świętokrzyskiej wykonujemy badania w ramach:

  • Zadanie 6 „Badania technologii natryskiwania zimnym gazem proszków metalicznych dla celów nanoszenia powłok funkcjonalnych, naprawy uszkodzeń i ubytków części i narzędzi w produkcji lotniczej, nadbudowywania materiału do obróbki ubytkowej”
  • Zadanie 10 „Badania nad konstrukcją i wytworzeniem demonstratorów dla Hybrid Operations

Kierownikiem zadań PŚk jest: dr hab. inż. Wojciech Żórawski

Koszt realizacji projektu: 23 754 635,37 zł. w tym dofinansowanie dla Politechniki Świętokrzyskiej 1 907 600 zł

Lata realizacji 2013-2018


Projekt rozwojowy własny finansowany z NCBiR

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Technologii Mechanicznej i Metrologii realizowany jest aktualnie projekt rozwojowy własny nr N R03 0025 10/2010 finansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Temat projektu „Opracowanie metod badań łożysk tocznych w aspekcie współczesnych wymagań wyrobów o wyższych parametrach eksploatacyjnych”

Kierownikiem projektu jest prof. dr hab. inż. Stanisław Adamczak, dr h.c.

Wartość projektu: 2 500 000 zł.

Lata realizacji 2010-2014

Celem projektu jest opracowanie koncepcji oceny jakości łożysk tocznych w aspektach pomiarów parametrów zmontowanych łożysk tocznych. W ramach tej koncepcji zostaną zbudowane nowoczesne, prototypy czterech uniwersalnych urządzeń badawczych, dla których opracowane zostanie specjalistyczne, dedykowane oprogramowanie komputerowe. Urządzeniami tymi są:
1.    Stanowisko do badania trwałości i parametrów użytkowych łożysk
2.    Stanowisko do badania  momentów dynamicznych w łożyskach
3.    Stanowisko do badania poziomu drgań i oceny wad i uszkodzeń wewnętrznych
4.    Stanowisko do badania okrągłości, chropowatości, odchyłki profilu i promienia bieżni

Podczas realizacji badań na tych stanowiskach, rejestrowane będą wszystkie parametry określające warunki prowadzenia badań oraz uzyskiwane wyniki. Prace na nich wykonywane pozwolą na kompleksową ocenę badanych łożysk w aspekcie możliwości ich zastosowania w konkretnych aplikacjach.

W ramach projektu zostaną przeprowadzone badania patentowe, w aspekcie możliwości ochrony  zaproponowanych rozwiązań.


Projekt realizowany w ramach Programu Badań Stosowanych w ścieżce B finansowany z NCBiR

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Inżynierii Eksploatacji realizowany jest aktualnie projekt na podstawie umowy nr PBS1/B5/13/2012 finansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Temat projektu „Technologie laserowego spawania dla energetyki i ochrony środowiska”

Politechnika Świętokrzyska  realizuje projekt w konsorcjum z Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie, Sędziszowską Fabryką Kotłów SEFAKO oraz Zakładami Precyzyjnymi ISKRA Sp. z o. o. Politechnika Świętokrzyska jest liderem projektu.

Kierownikiem projektu jest: prof. dr hab. inż. Bogdan Antoszewski

Koszt realizacji projektu: 3 480 892 zł. w tym dofinansowanie dla Politechniki Świętokrzyskiej 1 728 232 zł

Lata realizacji 2012-2015

Projekt zakłada wykorzystanie technologii laserowych w dwóch szczegółowych zastosowaniach mieszczących się w zakresie energetyki a dotyczącej również zagadnień związanych z ochroną środowiska.
Celem w zakresie doczołowego obwodowego spawania rur grubościennych i płaskowników jest określenie podstawowych zależności procesu laserowego spawania dla wybranych grup elementów wykonanych z różnych materiałów w złączach jednorodnych i niejednorodnych, które będą wykorzystane przy przemysłowym wdrożeniu technologii.

W zakresie iskrowych świec zapłonowych do silników zasilanych biogazem, metanem i LPG, celem projektu jest przeprowadzenie pełnych badań technologicznych nad laserowym spawaniem nakładek ze stopów Pt-Ir.


Projekt realizowany w ramach Programu Badań Stosowanych w ścieżce A finansowany z NCBiR

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Technologii Mechanicznej i Metrologii realizowany jest aktualnie projekt na podstawie umowy nr PBS2/A6/20/2013 finansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Temat projektu „Badania i ocena wiarygodności nowoczesnych metod pomiaru topografii powierzchni w skali mikro i nano”

Politechnika Świętokrzyska  realizuje projekt w konsorcjum z Instytutem Zaawansowanych Technologii Wytwarzania w Krakowie, Politechniką Poznańską. Politechnika Świętokrzyska jest liderem projektu.

Kierownikiem projektu jest prof. dr hab. inż. Stanisław Adamczak, dr h.c.

Wartość projektu 3 447 600 zł. w tym dla Politechniki Świętokrzyskiej 1 174 800 zł

Lata realizacji 2013-2016

Celem projektu jest oszacowanie różnic w wynikach pomiarów topografii powierzchni w grupach przyrządów stykowych i bezstykowych oraz próba znalezienia i zdefiniowania źródeł powstawania tych różnic. Pozwoli to określić wiarygodność pomiarów wykonywanych różnymi przyrządami zarówno w praktyce przemysłowej jak i w badaniach naukowych oraz wskazać optymalny dobór metod do różnych zastosowań.


Projekt badawczy finansowany z NCBiR

Na Wydziale Mechatroniki i Budowy Maszyn, w Katedrze Pojazdów Samochodowych i Transportu realizowany jest aktualnie projekt badawczy nr INNOTECH-K1/IN1/37/152593/NCBR/12 finansowany ze środków Narodowego Centrum Badań i Rozwoju.

Temat projektu „Zintegrowany dobór właściwości mocowania fotela, pasa oraz energochłonnych cech fotela i zagłówka”

Kierownikiem projektu jest dr inż. Marek Jaśkiewicz

Wartość projektu: 1 614 000 zł.

Lata realizacji 2012-2014

Celem projektu jest opracowanie skojarzonego systemu ochrony osób jadących podczas wypadku drogowego. W dotychczasowych rozwiązaniach foteli samochodowych istotne aspekty, takie jak konstrukcja (wytrzymałość), komfort, ergonomia czy bezpieczeństwo były badane oddzielnie. Ponadto każdy z elementów składowych (fotele, pasy bezpieczeństwa, …) był badany oddzielnie, natomiast skutki ich skojarzenia nie były badane i stąd były nieznane. Praca będzie obejmowała rozbudowę istniejących modeli dynamiki układu fotel – kierowca (pasażer), dobór parametrów modelu (na podstawie posiadanych danych i wyników wcześniejszych analiz oraz dodatkowych pomocniczych eksperymentów, a także eksperymentalną weryfikację poprawności opracowanych modeli poprzez testy zderzeniowe układu fotel – kierowca (pasażer). Przeprowadzona zostanie analiza porównawcza wyników eksperymentów i symulacji w celu dokonania ewentualnej korekty modeli dynamicznych lub ich parametrów. Zweryfikowane modele dynamiki układu fotel – kierowca (pasażer) zostaną wykorzystane dla dokonania doboru przedziałów pożądanych (zapewniających najlepszą ochronę człowieka (kierowcy, pasażera)) właściwości materiałów fotela, zagłówka oraz pasa (na podstawie analizy wyników przeprowadzonych symulacji). Opracowane zostaną procedury kształtowania pożądanych właściwości materiałów wykorzystywanych do budowy fotela, a następnie materiały te zostaną wytworzone w warunkach laboratoryjnych. Własności tych materiałów będą sprawdzone w badaniach laboratoryjnych.

Wykaz zadań niezbędnych do realizacji w ramach projektu:

  1. Rozbudowa istniejących modeli dynamiki układu fotel – kierowca (pasażer)
    – rozbudowa modelu matematycznego (polegająca na modyfikacji modelu człowieka, modelu działania pasów oraz uwzględnieniu mocowań pasów i fotela)
    – opracowanie aplikacji w systemie np. MATLAB, umożliwiającej symulacyjną analizę dynamiki opracowanego układu fotel – kierowca (pasażer))
    – dobór parametrów modelu (na podstawie posiadanych danych i wyników wcześniejszych analiz oraz dodatkowych pomocniczych eksperymentów np., dla wyznaczenia parametrów dynamicznych i wytrzymałościowych pasa)
  2. Badania weryfikacyjne – testy zderzeniowe układu fotel – kierowca (pasażer)
    – opracowanie koncepcji i dobór parametrów dla realizacji serii testów zderzeniowych
    – realizacja serii testów zderzeniowych w PIMot i PŚk
    – realizacji symulacji komputerowych dla parametrów zgodnych z parametrami testów zderzeniowych
    – analiza porównawcza wyników eksperymentów i symulacji – ewentualna korekta modeli dynamicznych lub ich parametrów.
  3. Dobór właściwości materiałów fotela, zagłówka oraz pasa
    – realizacji symulacji komputerowych dla zmiennych parametrów charakteryzujących własności fotela, zagłówka oraz pasa
    – dobór przedziałów pożądanych (zapewniających najlepszą ochronę człowieka (kierowcy, pasażera)) właściwości materiałów fotela, zagłówka oraz pasa na podstawie analizy wyników przeprowadzonych symulacji.
  4. Opracowanie procedur kształtowania pożądanych właściwości zaleceń z punktu 3 oraz ich wytworzenie w warunkach laboratoryjnych.
  5. Badania (dobór) materiałów energochłonnych fotela, zagłówka oraz pasa
    – eksperymentalne badania własności dynamicznych (w szczególności energochłonnych) materiałów służących do wykonania foteli, zagłówków i pasów
    – dobór materiałów, których parametry mieszczą się w przedziałach pożądanych właściwości, określonych w poprzednim punkcie pracy.
  6. Integracja – wykonanie modeli fizycznych oraz testy zderzeniowe
    – wykonanie foteli, zagłówków i pasów z zaproponowanych materiałów
    – eksperymentalne badania własności wykonanych modeli fizycznych – testy zderzeniowe w PIMot i PŚk
  7. Opracowanie skojarzonego systemu ochrony osób jadących podczas wypadku drogowego.